|
Hymn Gildii |
|
|
Karczmarzu, wina!
Piwa moc!
Kto na nogach się trzyma
Tego jest ta noc!
Posłuchajcie, cni panowie
I piękne dziewczęta,
Co wam pieśniarz dziś opowie…
Słuchajcie, pacholęta!
Pośród nocy, matki tajemnic i cieni
Stoi karczma, Melodią zwana.
Tam, za wiatrem co hula w sieni
Głosy tańczą, wirują od rana.
Barwne, wesołe, dźwięczne i głębokie,
Każdy o swoim rozprawia.
A na stole piwo rozlane złote
I wino krwiste się kłania.
To bardowie, trubadurzy!
Słowiki, kosy magiczne
Każdego ich pieśń odurzy,
Słodkie kołysanki liryczne…
Uderzając w lutni struny
Harfy, cytry, gitary,
Odsłaniają stare runy,
Otwierają złote bramy.
Karczmarzu, wina!
Piwa moc!
Kto na nogach się trzyma,
Tego jest ta noc!
Dołącz do nas, rozpustników,
Nie ma dla nas granic.
Dołącz do nas, do słowików,
Nie karzemy za nic.
W ręku pióro, mocny głos
Naszym się zwie orężem.
Za uchem kwiat, w ustach kłos,
Poezja naszym pawężem.
W górę kufle, przyjaciele!
Niech usłyszy nas noc!
Dalej, żywo, przyjaciele!
Poczujcie słowa moc!
Nikt nam nie zaprzeczy
Talentu i uroku.
A jeśli kto jeno skrzeczy,
Znikamy zaraz w mroku.
Wieczni tułacze, traktu ozdoby,
Od świata odłączeni.
Wolni od pracy porządnej choroby
W Bardów Gildii złączeni!
Karczmarzu, wina!
Piwa moc!
Kto na nogach się trzyma
Tego jest ta noc!
Autor: Ann Marie |
|
|
|
|
|
